Szorstkowiec Fortunego (Trachycarpus fortunei) - palma mrozoodporna - wygląd i zastosowanie

Szorstkowiec fortunego (Trachycarpus fortunei) - ciąg dalszy: jak wygląda, jaka jest odporność palmy i jakie ma zastosowanie. Informacje na temat jej pochodzenia, nazwy i nieco ciekawostek historycznych znajdziecie tutaj.

Szorstkowiec fortunego wykształca solidny pień, który może mierzyć do 12 m wysokości. Sama palma dorastać może do 15 m, oczywiście w swoim naturalnym środowisku. Pień pokryty jest grubym włosiem (u młodych palm w całości, u starszych - tylko w górnej części). Włosie to np. we Francji wykorzystywane było do produkcji sandałów, a w Chinach wytwarzano z niego ubrania. Włókno jest z bardzo odporne. Pień dorosłej palmy może mieć 70-100 cm w obwodzie.

Szorstkowiec Fortunego wykształca kwiatostany męskie i żeńskie, które rosną na różnych egzemplarzach. Pojawiają się one na palmach, które osiągną minimum 1 m wysokości. W sprzyjających warunkach nasiona szorstkowca kiełkują już po kilku tygodniach. Jeśli marzycie o wyhodowaniu własnej palmy, tutaj znajdziecie instrukcję wysiewu. Kwiatostany je się jako warzywo, zaś z owoce wykorzystywane są do produkcji leków przeciw pewnym rodzajom krwotoków.

Korona składać się może z 50 (lub nawet więcej) zielonych wachlarzowatych liści. Liście na wierzchu są gładkie, ciemno zielone i tylko lekko błyszczące. Od spodu nierzadko mają biało-niebieski nalot, szczególnie liście młode. Składają się z 40-50 segmentów, każdy segment ma 50-90 cm długości. Cały liść może mierzyć 90-160 cm średnicy i dzielony jest nieregularnie przez wcięcia segmentów. Najbardziej zewnętrzne segmenty są znacznie węższe i krótsze od pozostałych. Liście może niszczyć wiatr, a kiedy jest on wysuszający, sprawia też, że żółkną. Solidna łodyga liściowa nie ma kolców.


Szorstkowiec to palma bardzo łatwa w uprawie, ponieważ szybko dostosowuje się do panujących warunków. Lubi gleby żyzne i dobrze nawadniane. Najlepiej czuje się w miejscach nasłonecznionych - na terenach o klimacie umiarkowanym i w półcieniu - w regionach o klimacie tropikalnym. Na wybrzeżach nie prezentuje się zbyt okazale ze względu na panujące tam częste wiatry. Wytrzymuje mrozy do -15 st. C, jej górna granica to -17 do -18 st. C. Palma może przeżyć krótkotrwałe spadki poniżej tych wartości, jednak w niższej temperaturze lód "spala" liście. Zdarza się, że mimo zniszczenia liści szorstkowiec na wiosnę wypuszcza nowe, dzięki czemu np. w Niemczech zaobserwowano, że wytrzymała nawet -25 st. C. Jeśli zaś chodzi o upały, to przykładowo na Wyspach Kanaryjskich wytrzymuje do 43 st. C.

Szorstkowiec jest najpopularniejszą palmą ozdobną wysadzaną w Europejskich ogrodach. Powodem tego jest jej niebywała odporność - żadna inna przetestowana palma nie przystosowuje się tak do europejskich warunków jak Trachycarpus. Jeśli chcemy mieć taką palmę w ogrodzie to najlepiej jest wkopać ją w donicy do ziemi i wykopać na zimę, przenosząc do chłodnej i jasnej zimowej kwatery.

Palma ta wspaniale prezentuje się posadzona w donicy i postawiona na tarasie:

Szorstkowiec wspaniale prezentuje się w prostych, jednokolorowych donicach. Powinny one być solidne, aby wiatr nie przewrócił palmy.

Taka palma nadaje egzotycznego klimatu. Posadzona w donicy musi być zimowana z chłodnym i w miarę jasnym pomieszczeniu.

Już młode palmy są dekoracyjne.

To krewny szorstkowca Fortunego - szorstkowiec wagnera. Ma bardziej ciemnozielone i błyszczące liście krępej budowy, które wyglądają niemal jak sztuczne.

Szorstkowiec Fortunego (Trachycarpus fortunei) - palma mrozoodporna - pochodzenie i nazwa

Szorstkowiec fortunego (Trachycarpus fortunei) należy do najbardziej znanych i jednocześnie najpopularniejszych palm mrozoodpornych. Być może istnieją palmy ładniejsze od niej, ale za to tak odpornych na ujemne temperatury i łatwo przystosowujących się do nowych warunków jest już bardzo niewiele. Dlatego też szorstkowiec cieszy się największym powodzeniem wśród amatorów rośłin egzotycznych.

Szorstkowiec Fortunego uprawiany w donicy.

Szortkowiec Fortunego to niezwykle wytrzymała palma drzewiasta należąca do rodziny arekowatych czy też arekowców (Arecaceae) i podrodziny Coryphoideae. W krajach alpejskich nazywana jest "Tessiner Palme" (od nazwy szwajcarskiej miejscowości Ticino) i pod taką nazwą jest sprzedawana. Zadomowiła się tam przed kilkoma dziesiątkami lat i obecnie uważana jest za neofit. Palma ta rośnie naturalnie na terenach górskich południowych i środkowych Chin oraz Japonii, na wysokości do 2000 m, gdzie spędza zimę przysypana grubą warstwą śniegu.

Swoją nazwę palma ta zawdzięcza szkockiemu botanikowi Robertowi Fortune'owi, który przywiózł ją do Europy. Co prawda zajmował się on głównie rozpowszechnianiem sadzonek chińskiej herbaty, lecz przy okazji popularyzował szorstkowca tam, gdzie zakładał hodowle owej herbaty (Kumaon, Darjeeling, Assam). 

Korona złożona z wachlarzowatych liści na tle górskich szczytów - niezwykły widok, prawda?

W 1712 roku niemiecki lekarz rezydujący w Japonii odnotował szorstkowca pod japońską nazwą "Shuro". Później szwedzki lekarz Carl Peter Thunberg nadał jej nazwę Chamaerops excelsa, która funkcjonowała aż do 1861 roku. Wówczas Hermann Wendland (już nie lekarz, a botanik:) zaliczył ją do gatunku Trachycarpus. Następnie w 1850 roku inny niemiecki lekarz sprowadził nasiona szorstkowca Fortunego do Europy. Do 1931 palma nosiła nazwę Trachycarpus excelsa, a od tej pory poprawną nazwą botaniczną jest Trachycarpus fortunei, gdyż udowodniono, że Thunberg pod nazwą Chamaerops excelsa opisał dwa rodzaje palm należących do gatunku Rhapis.  

Jeśli ciekawią was cechy wyglądu palmy, jej odporność czy możliwości zastosowania zapraszam do śledzenia bloga, gdyż o tym w następnym wpisie:) 

Wszystkich miłośników roślin zachęcam do udziału w fantastycznym konkursie z niezwykłymi nagrodami! Nagrodą główną jest szkolenie z zakładania ogrodów o wartości aż 1230 zł! Została ona ufundowana przez Gordo Studio. Dodatkowe nagrody - rośliny, cebule, nasiona - sponsorują sklepy internetowe: ŚwiatCebul.pl, Gadar.pl, OgrodyTraw.eu, Oaza-Palmy.pl oraz administrator forum Poradnika Ogrodniczego. 

Szczegóły znajdziecie tutaj:

Konkurs Poradnika Ogrodniczego

Warto spróbować, zadanie konkursowe naprawdę nie jest trudne:)

Roystonea regia - palma królewska, kubańska palma narodowa

Palma królewska (Roystonea regia) to najprawdopodobniej najpiękniejsza palma na świecie. Wygląda tak bajkowo, że aż disneyowsko:) Nietrudno się dziwić kubańczykom, którzy z dumą nazywają ją swoją palmą narodową. W regionach tropikalnych i subtropikalnych jest szeroko rozpowszechnioną rośliną ozdobną. 

Roystonea regia na Kubie

Rodzaj Roystonea należy do rodziny arekowatych (Arecaceae). Palmy te pochodzą z Wysp Karaibskich, rosną także w północnej Wenezueli, północnej Kolumbii, Ameryce Środkowej, południowym Meksyku i na Florydzie. Do prawidłowego wzrostu wszystkie gatunki potrzebują tropikalnego lub subtropikalnego klimatu. Są wrażliwe na chłód, ale niektóre z nich w uprawie wytrzymują krótkotrwałe i nieduże spadki temperatur. 

Zazwyczaj porastają brzegi lasów deszczowych, sezonowo zalewane lub otwarte sawanny, bagna - w tym bagna namorzynowe - czy brzegi rzek. Na suchych stanowiskach nie rosną za dobrze. Roystonea oleracea może rosnąć na wysokości do 1600 m n.p.m., inne gatunki spotkać można maksymalnie na wysokości do 800 m n.p.m. Większość z nich rośnie na glebach wapiennych. Młode palmy wymagają pełnego słońca do prawidłowego wzrostu. Kiedy zapewnimy im wilgość, ciepło i żyzną ziemię będą szybko rosły.

Rodzaj Roystonea został utworzony w 1900 roku przez O.F. Cook’a dla palmy królewskiej (Roystonea regia) - endemicznej palmy na Kubie. Wcześniej była ona znana pod nazwą Oreodoxa regiage. Nazwa Roystonea została nadana na cześć amerykańskiego generała pionierów Roya Stone’a, który stacjonował wówczas w  Puerto Rico. Palma królewska porasta zarówno wzgórza jak i doliny Kuby. Rośnie ona także na Florydzie, półwyspie Jukatan, w Belize, Hondurasie i na Kajmanach.

Jej pień może osiągać do 20 m wysokości, rzadko także do 30 m. Jest szarobiały, prosty i gruby - osiąga do 37-58 cm średnicy. Jest też gładki, nie ma na nim pozostałości po liściach. Obwód pnia zwiększa się dość szybko już po pierwszych latach wzrostu. Charakterystyczne dla palmy królewskiej jest to, że pień nie ma jednakowej grubości na całej długości. Można zaobserwować kilka miejsc, w których obwód jest mniejszy; ta cecha pozwala odróżnić palmę Roystonea regia od Roystonea oleracera. 

Korona składa się równo z 15 liści. Są one ogromne i ciemnozielone, nie mają ogonka liściowego. Osadka ma równe 4 m długości. Pierzaste liście składają się z segmentów  o długości od 63 do 119 cm oraz szerokości od 2,5 do 4,6 cm. Kiedy są już stare usychają i same odpadają, dlatego palma te jest szczególnie popularną rośliną ozdobną w parkach - nie trzeba bowiem wspinać się na nią i wycinać obumarłych liści.

Gładki pień bez pozostałości po starych liściach. 

Kwiatostan złożony jest z niezliczonej ilości małych kwiatów, ma długość 1 m i tyle samo szerokości. Zarówno kwiaty męskie jak i żeńskie są białe, osadzone na łodyżkach budową przypominającą winogrona. Owoce są nieduże (9-15 mm), owalne i pełne miąższu. Każdy owoc zawiera jedno nasionko. Co ciekawe w miąższu znajdują się maleńkie ostre kryształki, które mogą podrażnić skórę, dlatego należy uważać. Mimo to nasiona są pożywieniem wielu zwierząt, na Kubie karmi się nimi świnie. 

Podobne do winogron owoce zawierają drażniące kryształki, ale i tak smakują  co mniej wybrednym zwierzętom:)

Oprócz tego, że pięknie wygląda i jest łatwa w uprawie, palma królewska jest też rośliną użytkową. Serce palmy wykorzystywane są do przyrządzania zup i sałatek. Suchych gałązek owocostanów pozbawionych nasion używa się w roli mioteł. Liście zaś wykorzystuje się do pokrywania dachów rustykalnych domów oraz do okrywania tytoniu na plantacjach.

Bardzo dziękuję za pomoc w opracowaniu źródeł hiszpańskojęzycznych i zapraszam serdecznie do nauki hiszpańskiego online!

Targi IPM Essen 2012 - zdjęcia

W końcu mam chwilę, aby podzielić się wrażeniami i zdjęciami z tegorocznych Międzynarodowych Targów IPM w Essen. Były one jubileuszowe, świętowano 30. rocznicę ich powstania. W 1982 roku na targach prezentowało się 150 wystawców, w tym roku było ich ponad 1 500. Przechadzając się po halach można było odbyć małą wycieczkę po 44 krajach świata, nawet tych najbardziej egzotycznych, jak Kostaryka, Japonia, czy wystawiająca się po raz pierwszy Tajlandia. 

Wśród nowinek można było zobaczyć nowe odmiany kwiatów (szczególnie piękne róże!), urządzenia do pomiaru jonów w ziemi czy efektowne donice. Bardzo podobał mi się niemiecki projekt "Rovio". Jest to donica LED wykonana z przyjaznego dla środowiska polietylenu. Jest przeźroczysta i podświetlana w ośmiu różnych kolorach. Można nawet ustawić częstotliwość ich zmian :) Kolejną ciekawostką były praktyczne etykiety dla roślin, które zawierają nowoczesne kody kreskowe. Po ich zeskanowaniu łączymy się z witryną internetową, która podaje nam wszystkie potrzebne informacje odnoście pielęgnacji danej roślinki:)

Nowości na Targach przedstawiano oczywiście znacznie więcej, miło też było zobaczyć znajome twarze. Co ciekawe, szczególnym powodzeniem w tym roku cieszyły się róże. Ich  producenci wyprzedali cały roczny zapas nim targi dobiegły końca:)

Poniżej kilka zdjęć, zapraszam do oglądania!

Zachwyciła mnie ta roślinka, to woskówka (Chamelaucium uncinatum, Wax flower). 

Odpowiednia dekoracja stoiska ma znaczenie:)

Stoisko z modą ogrodową, raczej nie w moim stylu, ale zaskoczył mnie sam fakt istnienia firm specjalizujących się właśnie w tej dziedzinie.

Bonsai jest oczywiście wszędzie:) 

Piękna konkursowa kompozycja kwiatowa.

Na Targach można zawsze zobaczyć liczne formowane drzewa i krzewy. 

Bajeczny widok, podziwiam pomysłodawców takich dekoracji!

Niezwykła instalacja, myślę, że doskonała do nowoczesnego, minimalistycznego domu.

Bardzo podobało mi się to stoisko, zwykłe narzędzia, a jaki efekt.

Palm nie mogło zabraknąć!

Palmy w otoczeniu pingwinów i sztucznego śniegu, oczywiście dla podkreślenia mrozoodporności:)

Bardzo pomysłowa instalacja z pomidorami w roli głównej.

Wesołe skrzynki w kolorze fluo.

Wspaniała róźa 'Fiesta'.

Uwielbiam takie jaskrawe połączenia :)

Praktyczny, modułowy tunel foliowy.

  

Bambus w donicy w roli żywopłotu ( Pseudosasa japońska).